In 1993 ben ik begonnen met IVT. Ik ben vooral een enthousiaste ontwikkelaar. In de loop van de jaren heb ik allerlei trajecten opgezet, waaronder het traject Koersvaren. Gerda Wessels was jaren geleden een deelnemer aan het traject Koersvaren bij IVT. Zij vond de cursus zo waardevol en effectief dat ze na afloop mij heeft gevraagd om samen een soortgelijk traject voor Mantelzorgers op te zetten. Dit hebben we gedaan en inmiddels is de cursus ‘De kunst van het zorgen en loslaten’ al aan ruim 250 deelnemers gegeven in de regio Twente in de afgelopen jaren. (gefinancieerd door de Provincie Overijssel en Menzis en diverse gemeenten in Twente waaronder de Hof van Twente, Haaksbergen, Oldenzaal, Hengelo en Almelo.) Gerda en ik hebben er samen een boekje over geschreven: ‘De kunst van het zorgen en loslaten’.
Ik hou van de cursussen die ik geef. Deelname er aan is een bijzondere ervaring zeggen deelnemers. Ik geniet ervan als deelnemers deze ervaring hebben, zodat ze zelf stappen kunnen zetten en een deel van hun zorgen loslaten. Bewustwording en persoonlijk leiderschap nemen maken een groot verschil. 
De samenwerking met SIZTwente, Jong en Veer en de 4 uitvoerende partners Gerda Wessels, Ria Schlepers, Ineke Tieltjes en Simone Busschers ervaar ik als een verrijking. Samen zorgen dat mantelzorgers niet alleen zorgen voor anderen, maar ook voor zichzelf.

“Een verandering kun je alleen voor elkaar krijgen als jij zelf verandert en in liefde loslaat.”  

In 2004 volgde ik als medewerker van Arcon een training bij IVT Ontwikkeling. De warme en  begrijpende wijze waarop Gerda de Leeuw de groep leidde maakte grote indruk op mij. Zij liet mij weer kijken naar mijn eigen verlangen. Dat was niet zo eenvoudig, want in de loop van mijn leven had ik geleerd om mijn eigen behoeftes aan te passen aan wat er mogelijk was. Door zo met situaties om te gaan kwam mijn ‘eigen zijn’ steeds meer in de knel. Tijdens de training ontdekte ik dat ik niet de enige was …

Veel mensen doen de dingen die van hun gevraagd worden op de automatische piloot. Ze stoppen hun eigen verlangens weg. Vroeg of laat gaat dat wringen. In mijn werk als mantelzorgconsulent zie ik mantelzorgers met regelmaat zichzelf wegcijferen. Dat gaat lang goed en dan ‘ineens’ wordt het teveel en hebben mensen zorg en ondersteuning nodig. Door stil te gaan staan bij wat JIJ nodig hebt en je wensen om te zetten naar concrete doelen komt er beweging. Deze beweging heb ik zelf ervaren en het heeft mij veel opgeleverd. Dat is ook de reden dat ik vanuit SIZ Twente samen met Gerda de Leeuw een training heb gemaakt specifiek voor (belaste) mantelzorgers.  

Je kunt de ander niet veranderen – wel jezelf. Een uitspraak die ik vaak lastig vind, maar die wel aangeeft waar de schoen wringt. Bij IVT heb ik geleerd dat ik stil mag gaan staan bij mijn eigen wensen en verlangens. Door ze serieus te nemen en erover in gesprek te gaan komt er weer ruimte voor mijzelf. Vanuit zelfliefde kan ik ook empathie voelen voor de ander en hem/haar accepteren zoals hij/zij is. Een levenslang proces van vallen, opstaan, accepteren, loslaten en LEVEN.

Mijn eigen ervaringen heb ik verwerkt in de cursus, samen met veel verhalen van mantelzorgers die ik de afgelopen jaren heb begeleid en ondersteund. Mooie, waardevolle mensen die hebben geleerd om naast alle zorg die ze aan anderen geven ook liefdevol met zichzelf om te gaan. Zo komt er ruimte en vrijheid voor iedereen. Dat wens ik iedereen toe en daar draag ik graag mijn steentje aan bij.  

Ik werd als eerste kind en oudste dochter geboren in een ondernemersgezin. Altijd de schouders eronder, doorgaan en hard werken waren belangrijke pijlers in ons gezin. In mijn puberteit werd mijn vader psychisch ziek en vanaf dat moment heb ik onbewust besloten me niet los te maken van mijn ouders en emotioneel voor hen te gaan zorgen. Een luisterend oor, zelf geen aandacht vragen, (te) groot verantwoordelijkheidsgevoel…kwaliteiten die ik in de periode heb ontwikkeld. Ze kwamen goed van pas later in mijn werkzame leven als leidinggevende. Tot ik zelf op mijn 36ste vast liep. Het lukte me niet om te gaan met boze mensen in mijn team en duidelijke grenzen te stellen. Ik ontdekte dat dit me thuis als moeder van twee kinderen ook niet lukte én dat dit ook niet goed ging in het contact met mijn ouders. Kortom….thema’s die in meerdere levensgebieden een grote rol speelden. Voor mij hét moment om aan mezelf te gaan werken. In de daaropvolgende jaren ontdekte ik dat ik vooral bezig was met te leven zoals anderen het van mij verwachtten, leven ‘zoals het hoort en zoals het moet’. En dat wilde ik niet meer. Ik ben mezelf opnieuw gaan ontdekken. In cursussen en door individuele begeleiding ontdekte ik wie ik écht ben, met al m’n kwaliteiten en talenten en hoe ik in het leven wil staan. Wow….wat een ontdekking. Er brak een periode aan van hernieuwde keuzes maken, een tijd van vallen en opstaan. En telkens voelen en stilstaan bij mezelf door mezelf de vraag te stellen ‘wil ik dit?’ of ‘moet ik dit?’. Het heeft er o.a. toe geleid dat ik een belangrijke stap heb gezet op werkgebied. En dat ik nu werk vanuit mijn hart, dit geeft veel positieve energie. In het begeleiden en trainen van jonge mantelzorgers en mantelzorgende moeders combineer ik mijn levenservaring en mijn expertise. En daar geniet ik elke dag van!


Vanaf 2011 ben ik als trainer verbonden aan de cursus ‘De kunst van het zorgen en loslaten’. Een cursus voor mantelzorgers waar ik helemaal achter sta. Ik geniet ervan te zien hoe mensen stappen zetten en meer hun eigen keuzes maken. Vanuit rust en respect kan ik de deelnemers een spiegel voorhouden en alternatieve mogelijkheden aanreiken.  

Jaren geleden begon ik mijn werkzame pad als (wijk)verpleegkundige. Dit ontwikkelde zich steeds meer naar begeleidende functies. Vanaf 2007 werk ik bij de Stichting Informele Zorg Twente ter ondersteuning van mantelzorgers.  De bewustzijns ontwikkeling van mezelf en van anderen heeft me altijd geboeid.  Middels scholing en ervaring heb ik me verdiept in alternatieve vormen van gezondheidszorg en in mensontwikkeling.  Als natuurliefhebber breng ik graag mensen dichter bij hun eigen natuur.

Mijn naam is Ria Schlepers. In het dagelijks leven partner, moeder van drie volwassen zonen, (schoon)dochter, zus, vriendin, collega, buurvrouw en trainer. In deze rollen ontvang ik en geef ik zorg. Ik heb de afgelopen jaren geleerd om meer naar mijn hart te luisteren en mijn eigen wensen serieus te nemen. Zorgen is daardoor voor mij ‘op een andere manier vasthouden’ geworden. Vrijer, liefdevoller, met ruimte voor mezelf én de ander. Als trainer wil ik jou in de cursus daar graag iets van meegeven.